“Het was fijn om met mensen te kunnen praten die mijn traject al hadden doorlopen”
Op zijn veertiende werd hij verliefd op een meisje uit zijn klas, en in eerste instantie vertelde hij dat ook zo: als meisje dat verliefd was op een meisje. Gaandeweg begon dat steeds minder te kloppen. Hij voelde zich geen meisje met gevoelens voor een meisje, maar een jongen. Tegelijkertijd werd hij steeds jaloerser op de jongens in zijn klas, die in de puberteit heel andere veranderingen doormaakten dan hij. Na een tijdje durfde hij zijn ouders te vertellen over de gevoelens waarmee hij worstelde. Al de dag erna zaten ze bij de huisarts, die hem doorstuurde naar specialisten om verder te praten.
Achteraf had hij graag eerder willen horen dat het helemaal niet erg is om door verschillende fases te gaan. “Je hoeft jezelf niet in een hokje te plaatsen,” zegt hij. “Zeker niet als je niet eens weet in welk hokje je past.” Hij worstelde vooral met het idee dat hij zichzelf in een hokje moest plaatsen, en plakte daardoor steeds opnieuw een ander label op wat hij voelde, wat veel stress opleverde. Veel van die stress en angst had hij zich kunnen besparen als hij eerder had gevoeld dat er sowieso duidelijkheid zou komen, en dat het oké is om jezelf gaandeweg te ontdekken.
Hij is dankbaar voor hoe zijn directe omgeving op zijn coming-out reageerde. Omdat de mensen om hem heen zo fijn reageerden, merkte hij weinig van wie het misschien toch wat lastiger vond. Wel viel hem op dat hij ineens door meer mensen werd herkend. Zo werd hij in de kroeg eens aangesproken door iemand die hij niet kende, maar die wel wist dat hij testosteron gebruikte. In zijn relatief kleine woonplaats verspreidde het nieuws zich snel: “Binnen de kortste keren wist iedereen dat ik uit de kast was gekomen.” De omgeving maakt volgens hem best een verschil, al overdrijft hij dat niet te veel. In grotere steden gebeurt er meer rond Pride en lhbti+-acceptatie, maar de algehele acceptatie van de gemeenschap is volgens hem overal onder druk komen te staan, waardoor de plek waar je woont minder uitmaakt dan vroeger.
Op het voetbalveld merkte hij in elk geval weinig van al die spanningen. Hij voetbalde als transman in een vrouwenelftal, en is dankbaar voor hoe zijn team en vereniging met zijn coming-out omgingen. Hij voelde zich altijd welkom, en een deel van het team is nu ook zijn vriendengroep. Op het veld wordt er nog weleens een foutje gemaakt, bijvoorbeeld wanneer er wordt geroepen: “Kom er even bij, dames.” Hij heeft geleerd dat van zich af te laten glijden, want hij heeft ervoor gekozen om in dit elftal te blijven spelen. Als het over hem als individu gaat, wordt hij altijd gewoon goed aangesproken. Ook in de kleedkamer gaat het goed, sinds zijn mastectomie. Voetballen was tijdens zijn coming-out en transitie een uitlaatklep: nergens aan denken, gezellig trainen, en heel even de zorgen en stress vergeten.
Toen zijn eigen transitie eenmaal stabiel aanvoelde, had hij sterk de behoefte om zijn ervaring met anderen te delen. Zo werd hij vrijwilliger bij Genderpraatjes, de jongerenlijn voor steun en vragen over gender. Hij vond het zelf erg fijn om met mensen te praten die het traject al hadden doorlopen, om te horen dat het goed komt en een beeld te krijgen van wat er nog ging komen. Dat gevoel van steun wilde hij heel graag teruggeven. Nu Genderpraatjes samengaat met de Switchboard-hulplijn, biedt dit een kans om nog meer mensen te helpen. Hij denkt dat het goed zou zijn als meer mensen vrijwilliger zouden worden bij Switchboard. “Iedereen ervaart dingen anders en zal mensen anders benaderen,” zegt hij. Hoe meer mensen meedoen, hoe groter de kans dat er iemand tussen zit met precies het juiste antwoord.
Aan jongeren wil hij vooral meegeven dat het, ondanks het soms uitzichtloos lange wachten, uiteindelijk écht goed komt. “Je bent niemand tot last. Dat jij je zo voelt, daar kun je helemaal niks aan doen,” zegt hij. “Als mensen je laten denken dat je raar bent of dat je niet mag voelen wat je voelt, laat ze lekker kletsen en trek je er niks van aan.” Aan zijn jongere zelf zou hij willen zeggen: “Hou van jezelf zoals je bent; je bent het leukste als je jezelf bent.”